Αναγνώριση αρνητικών συναισθημάτων Κατάθλιψη

Ο παράξενος δείκτης κατάθλιψης!

Αναγνώριση αρνητικών συναισθημάτων

Είναι γνωστό ότι η κατάθλιψη επηρεάζει πολλούς ανθρώπους παγκοσμίως σήμερα, άνδρες, γυναίκες ακόμη και εφήβους. Μάλιστα, απλώνει τα πλοκάμια της όλο και περισσότερο, παρά την ενημέρωση αλλά και τις πολλαπλές αποτελεσματικές θεραπείες – φαρμακευτικές και ψυχοθεραπευτικές. Είναι επίσης θλιβερό ότι οι μισές από όλες τις περιπτώσεις κατάθλιψης δεν αναγνωρίζονται και δεν υποβάλλονται σε θεραπεία, παρόλη την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση για την διαταραχή.

Παρόλα αυτά, τα ποσοστά της υπολογίζεται ότι μέχρι το 2020 θα την ανεβάσουν στην δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου και αναπηρίας, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Σήμερα, υπολογίζεται ότι το 6% περίπου του γενικού πληθυσμού πάσχει από κατάθλιψη, δηλαδή περισσότεροι από 350 εκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλον τον κόσμο και 550 χιλιάδες στη χώρα μας, ενώ 1 στα 10 άτομα θα νοσήσει από κατάθλιψη κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής του. Οι γυναίκες είναι εκείνες που υποφέρουν 2 φορές συχνότερα σε σχέση με τους άνδρες, λόγω των βιολογικών, ορμονικών και ψυχοκοινωνικών παραγόντων. Γνωρίζουμε επίσης, πως η βλάβη της δεν επηρεάζει μόνο την ψυχική αλλά και την σωματική μας υγεία, εφόσον επιδεινώνει τις καρδιαγγειακές παθήσεις, το μεταβολικό σύνδρομο μέσα από την εμφάνιση διαβήτη και παχυσαρκίας, την οστεοπόρωση, την αρθρίτιδα, ορισμένους τύπους καρκίνου, την περιοδοντική νόσο…

Ένας πρωταρχικός λόγος για τις εκτεταμένες και διαδοχικές ανεπιθύμητες ενέργειες της κατάθλιψης είναι ότι μεταβάλλει θεμελιωδώς τον τρόπο με τον οποίο «βρίσκεται» ο εαυτός στο περιβάλλον. Τα καταθλιπτικά άτομα σε σύγκριση με τα υγιή, παρουσιάζουν μεγαλύτερη δυσκολία να αφαιρέσουν άσχετες πληροφορίες από τη βραχυπρόθεσμη μνήμη, παρουσιάζονται λιγότερο ικανά να αντιληφθούν τις αντιθέσεις, είναι λιγότερο ευαίσθητα στο πλαίσιο της συναισθηματικής επεξεργασίας ενώ παρουσιάζουν πιθανή βλάβη στην εκτελεστική λειτουργία (Joormann, 2005).. Επίσης, συνδέεται με μειωμένη ικανότητα διαφοροποίησης πληροφοριών, είτε στο επίπεδο της αντίληψης, της επεξεργασίας, είτε της εκτελεστικής λειτουργίας. Κάθε ένα από αυτά τα στοιχεία θεωρείται ότι συνδέεται με στιγμιαία συναισθηματική εμπειρία (Barrett, 2006).

Είναι αρκετοί οι άνθρωποι που θεωρούν ότι η κατάθλιψη είναι απλά η «γκρίζα» αίσθηση που έχουμε πολλές φορές, το μελαγχολικό συναίσθημα, η αδυναμία να ολοκληρώσουμε τις εκκρεμότητές μας… Λίγοι είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν πως καταθλιπτικά συμπτώματα είναι επίσης ο θυμός, η ενοχή και η απογοήτευση, ενώ δεν μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά τους.

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει και μελέτη, αιτιολογώντας γιατί είναι και τόσο δύσκολο να θεραπευτεί η κατάθλιψη, εφόσον τα άτομα που έχουν πάρει τη διάγνωση της κλινικής κατάθλιψης δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τα παραπάνω συναισθήματα. Και πώς να προσπαθήσει κάποιος να αλλάξει τη ζωή του προς το καλύτερο, πώς να προσπαθήσει να βγει από την κατάθλιψη που τον ρουφάει όλο και περισσότερο, αν δεν μπορεί να αναγνωρίσει τις πιθανές ενοχές του, την απογοήτευση που αισθάνεται και για ποιους λόγους αλλά και τον θυμό του; Πως θα μάθει να τον διαχειρίζεται αλλά πριν από αυτό, να δει με τι είναι θυμωμένος;

Ο Δρ Emre Demiralp, εξηγεί: «Είναι δύσκολο να βελτιώσετε τη ζωή σας χωρίς να γνωρίζετε αν είστε λυπημένοι ή θυμωμένοι για κάποια πτυχή της. Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι δεν δουλεύει ο δείκτης της βενζίνης του αυτοκινήτου σας. Θα ήταν δύσκολο να γνωρίζετε πότε πρέπει να βάλετε και πάλι καύσιμα… Θέλαμε να διερευνήσουμε εάν τα άτομα με κλινική κατάθλιψη ήταν ενήμερα για τα συναισθήματά τους και αν τα βίωσαν στο ίδιο βαθμό με τους υγιείς ανθρώπους».

Οι συμμετέχοντες στη μελέτη – οι μισοί από τους οποίους αντιμετώπιζαν κλινική κατάθλιψη – κλήθηκαν να αναφέρουν τα συναισθήματά τους σε τυχαία χρονικά διαστήματα, κατά τη διάρκεια μίας εβδομάδας. Η κατάθλιψη αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας δομημένες κλινικές συνεντεύξεις και το Beck Depression Depression-II. Κάθε φορά που ανέφεραν πώς ένιωσαν σε 11 διαφορετικά συναισθήματα, τα επτά ήταν αρνητικά και τα τέσσερα θετικά:

  1. λύπη,
  2. άγχος,
  3. θυμός,
  4. απογοήτευση,
  5. ντροπή,
  6. αηδία,
  7. ενοχή,
  8. χαρά,
  9. ενθουσιασμός,
  10. εγρήγορση,
  11. ενεργητικότητα

Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Psychological Science» (Demiralp et al., 2012), έδειξαν ότι:

  • Οι καταθλιπτικοί, δυσκολεύονταν να διακρίνουν τα αρνητικά συναισθήματα.
  • Αντίθετα, οι μη καταθλιπτικοί άνθρωποι ήταν σαφέστεροι στο ποια αρνητικά συναισθήματα βίωσαν και μπορούσαν να τα αναγνωρίσουν και να τα ονοματίσουν.
  • Για τα θετικά συναισθήματα, ωστόσο, τόσο οι καταθλιπτικοί όσο και οι μη καταθλιπτικοί συμμετέχοντες μπορούσαν να τα διακρίνουν εξίσου καλά.

Ο Δρ. Demiralp είπε: «Τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι το να είσαι συγκεκριμένος με τα αρνητικά σου συναισθήματα μπορεί να είναι καλό για σένα. Ίσως είναι καλύτερα να μην σκέφτεσαι γενικά αν νιώθεις άσχημα ή δυσάρεστα. Να είσαι συγκεκριμένος. Είναι θυμός, ντροπή, ενοχή ή κάποιο άλλο συναίσθημα; Αυτό είναι που μπορεί να σε βοηθήσει να το παρακάμψεις και να βελτιώσεις τη ζωή σου. Είναι ένας από τους κυριότερους στόχους μας να διερευνήσουμε προσεγγίσεις για τη διευκόλυνση αυτού του είδους της συναισθηματικής νοημοσύνης σε μεγάλη κλίμακα στον πληθυσμό».

Ανακεφαλαιώνοντας, γνωρίζουμε ότι κάθε στιγμή, μπορούμε να πάρουμε πληροφορίες από τις αισθήσεις μας, μέσα από το σώμα μας, από τους μύες και τα εσωτερικά όργανά μας. Πληροφορίες που μας ενημερώνουν και σωματικά για πιθανές συναισθηματικές διαδικασίες, επιτρέποντας να βιώσουμε τα συναισθήματά μας σε καταστάσεις ευτυχίας, λύπης, θυμού, ενθουσιασμού και ποικίλων άλλων συναισθηματικών καταστάσεων. Έτσι, κατά τη διάρκεια καθημερινών γεγονότων, οι άνθρωποι συχνά βιώνουν μια μεταβαλλόμενη ροή συναισθημάτων. Επιπλέον, οι καταστάσεις που συναντώνται κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής είναι συχνά πολυδιάστατες, με στοιχεία που μπορούν να οδηγήσουν έναν άνθρωπο να νιώθει την ίδια στιγμή αντίθετα συναισθήματα, όπως την ευτυχία και τη θλίψη, την λεγόμενη χαρμολύπη. Διάφορες έρευνες όμως έδειξαν πως οι άνθρωποι διαφέρουν ως προς τον βαθμό συναισθηματικής τους αναγνώρισης. Έτσι και τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (ΜΚΔ) αντιμετωπίζουν λιγότερο διαφοροποιημένα συναισθήματα στην καθημερινή ζωή από ό, τι οι υγιείς άνθρωποι.

Μαρίνα Μόσχα

Πηγή: psychologynow.gr

Αναγνώριση αρνητικών συναισθημάτων Κατάθλιψη
Ο παράξενος δείκτης κατάθλιψης! – Μαρίνα Μόσχα
Advertisements

8 σκέψεις σχετικά με το “Ο παράξενος δείκτης κατάθλιψης!

  1. Και μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση της κατάθλιψης ή του στρες Μαρίνα μου που όλοι λίγο πολύ βιώνουμε, είναι και το παρακάτω video απ΄το ΚρήτηΤV , δες το θα σου αρέσει!

    ;-)https://gr-mg42.mail.yahoo.com/neo/launch?.rand=32df7dtimbhjk#1110779436

    Πολλά ΑΦιλάκια και καλό μας χαλαρό βραδάκι! 🙂

    Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Καλημέρα Μαρίνα δυστυχώς αυξάνεται η κατάθλιψη στους ανθρώπους κοντά μας … ίσως και λόγω της κρίσης ακόμα πιο πολύ ..

    Μοιράζομαι μαζί σας ένα συγκλονιστικό ποίημα της Sabrina Benaim …

    «Εξηγώντας την κατάθλιψή μου στην μητέρα μου»

    Συζήτηση.
    Μαμά η κατάθλιψη είναι μια μετατόπιση σχήματος.
    Μια μέρα μπορεί να είναι τόσο μικρή όπως μια πυγολαμπίδα στην παλάμη μιας αρκούδας , την επομένη μπορεί να είναι η ίδια η αρκούδα.
    Εκείνες τις μέρες παριστάνω τη νεκρή, μέχρι η αρκούδα να με αφήσει ήσυχη.
    Τις αποκαλώ κακές μέρες, σκοτεινές μέρες.
    Η μαμά λέει να ανάψω κεράκια.
    Όταν βλέπω ένα κερί, βλέπω τη σάρκα της εκκλησίας, το τρεμούλιασμα της φλόγας, σπίθες από μια ανάμνηση νεότερη από το μεσημέρι.
    Στέκομαι δίπλα στο ανοιχτό της φέρετρο .
    Είναι η στιγμή που μαθαίνω κάθε άτομο που γνώρισα ποτέ, θα πεθάνει κάποια μέρα.
    Επίσης μαμά, δε φοβάμαι το σκοτάδι, αν και είναι μέρος του προβλήματος.
    Η μαμά λέει, εγώ νόμιζα πως το πρόβλημα είναι ότι, δεν μπορείς να σηκωθείς από το κρεβάτι.
    Δε μπορώ.
    Το άγχος με κρατάει αιχμάλωτη μέσα στο σπίτι μου, μέσα στο κεφάλι μου.
    Η μαμά λέει, από που έρχεται το άγχος?
    Το άγχος είναι ένας ξάδερφος εκτός πόλεως που με επισκέπτεται, η κατάθλιψη νιώθει υποχρεωμένη να τον φέρει στο πάρτυ.
    Μαμά εγώ είμαι το πάρτυ.
    Μόνο που είμαι ένα πάρτυ που δε θέλω να είμαι σε αυτό.
    Η μαμά λέει, γιατί δεν δοκιμάζεις να πας σε πραγματικά πάρτυ?
    Να δεις τους φίλους σου?
    Σίγουρα, κάνω σχέδια.
    Κάνω σχέδια αλλά δε θέλω να πάω.
    Κάνω σχέδια γιατί ξέρω πως πρέπει να θέλω να πάω.
    Ξέρω ότι μερικές φορές έχω θελήσει να πάω.
    Δεν είναι τόσο διασκεδαστικό να διασκεδάζεις, όταν δε θες να διασκεδάσεις μαμά.
    Βλέπεις μαμά, κάθε νύχτα η αϋπνία με σκουπίζει από τα μπράτσα της και με βουτά στην κουζίνα, στο μικρό φως της σόμπας.
    Η αϋπνία έχει αυτό τον ρομαντικό τρόπο, να κάνει το φεγγάρι να μοιάζει τέλεια συντροφιά.
    Η μαμά λέει, δοκίμασε να μετρήσεις προβατάκια.
    Αλλά το μυαλό μου, μπορεί να μετρήσει μόνο λόγους για να μείνω ξύπνια.
    Οπότε πηγαίνω βόλτες.
    Όμως τα τραυματισμένα γόνατά μου χτυπούν σαν ασημένια κουτάλια, που κρατιούνται από δυνατά μπράτσα με χαλαρούς καρπούς.
    Χτυπούν στα αυτιά μου σαν αδέξιες καμπάνες εκκλησίας, θυμίζοντάς μου πως υπνοβατώ σε έναν ωκεανό ευτυχίας, στον οποίο δεν μπορώ να βουτήξω τον εαυτό μου.
    Η μαμά λέει, η χαρά είναι μια απόφαση.
    Αλλά η δική μου χαρά είναι τόσο κοίλη, όσο ένα αυγό τρυπημένο με καρφίτσα.
    Η δική μου η χαρά, είναι ένας υψηλός πυρετός που λυγίζει.
    Η μαμά λέει, ότι θα είμαι τόσο καλά κάνοντας κάτι πέρα από το τίποτα και μετά με όλη της τη δύναμη με ρωτά αν φοβάμαι ότι θα πεθάνω.
    Όχι! Φοβάμαι να ζω.
    Μαμά νιώθω μόνη.
    Νομίζω έμαθα όταν έφυγε ο μπαμπάς, πως να μετατρέπω τον θυμό σε μοναξιά, τη μοναξιά σε απασχόληση.
    Οπότε όταν σου έλεγα πρόσφατα ότι, ήμουν πολύ απασχολημένη, εννοούσα πως θα κοιμηθώ βλέποντας SportsCenter, στον καναπέ, για να αποφύγω να αντιμετωπίσω την άδεια πλευρά του κρεβατιού μου.
    Αλλά η κατάθλιψή μου πάντα με οδηγεί πίσω στο κρεβάτι.
    Μέχρι τα κόκαλά μου να γίνουν ξεχασμένα απολιθώματα στην πόλη των βυθισμένων σκελετών, το στόμα μου μια κοκάλινη αυλή από δόντια, σπασμένα πέφτοντας κάτω μόνα τους, το κοίλο αμφιθέατρο του στήθους μου λιποθυμίες και αντίλαλοι από ένα χτυποκάρδι.
    Αλλά εγώ είμαι ένας ξέγνοιαστος τουρίστας εδώ.
    Ποτέ δε θα γνωρίζω αληθινά που είμαι.
    Η μαμά εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει.
    Μαμά δε μπορείς να δεις, ότι δεν βλέπω ούτε εγώ;»

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Έφη μου, είναι υπέροχο!!! Τόσο απλή αλλά και ταυτόχρονα τόσο δυνατή περιγραφή της κατάθλιψης και των συμπτωμάτων της!!!
      Σε ευχαριστώ, θα το αναρτήσω και μόνο του στην κατάθλιψη με αναφορά σε εσένα! Πολλά φιλιά!

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Πρώτα το διάβασα και μετά είδα το βίντεο…

        Ειλικρινά συγκλονίστηκα…

        Σε ευχαριστώ για την αφορμή που μου έδωσε η ανάρτησή σου να το ξαναθυμηθώ…

        Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις!!!! Φιλιά!!!

        Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Εκπληκτική ανάλυση. Διαπίστωσα σε πόσες όψεις του θέματος έχω λανθασμένες θεωρήσεις και πόσο οι προκαταλήψεις μας βαραίνουν στον τρόπο της σκέψης μας. Διαπίστωσα για άλλη μια φορά πόσο λείπουν από τη ζωή μας οι χρήσιμες γνώσεις. Συγχαρητήρια!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s